“Azərbaycanlı qızlar mənə ilk dəfə söyüşləri öyrətdilər” - FOTO/VİDEO

- Bakıya 5 il əvvəl 22 yaşımda gəlmişəm. Bura gəlməmişdən öncə "Yekaterinburq”da oynayırdım. Komandamın maddi sıxıntıları var idi və düşünürdüm ki, artıq başqa komandaya keçmək lazımdır. Agent tanışım mənə Bakını təklif etdi. Düşünürdüm ki, cəmi bir mövsüm oynayaram. Amma 6-cı ildir ki, Azərbaycandayam. Buranın insanlarına öyrəşmişəm və gəldiyimə peşman deyiləm. 

- Əlbəttə ki, Rusiya ilə Azərbaycan həndbolu arasında fərq var. Orada səviyyə daha yüksəkdir. Komandalarda olimpiya çempionu olan qızlar var.

- Azərbaycana təzə gələn vaxtlar doğmalarım üçün çox darıxırdım. Uzun zaman depressiyada oldum. İndi hər şey yaxşıdır. Özümə rəfiqələr tapdım, dostlarım oldu. Qızların bəziləri idman sahəsindən deyil. Çoxunun heç həndbol haqda anlayışı yoxdur. Ancaq ümumi söhbət tapırıq, dostluq edirik. Sözün açığı, mən taleyə inanıram. Düşünürəm ki, burda olmağım qismətdə var imiş və hazırda burdayam.

- Düzü, bir az çətin sualdır. Mən uşaq olanda atam dünyasını dəyişib deyə anamın verdiyi tərbiyə ilə böyümüşəm. Qanımda atamın izləri var, ancaq özümü rus kimi hiss edirəm. 

- Ata tərəfdən heç kəslə demək olar ki, əlaqəm yoxdur. İldə bir, ya iki dəfə zəngləşib, bayramlaşırıq. 

- Azərbaycan barəsində başqa fikirdəydim. Gələndə gördüm ki, düşündüyümdən daha fərqlidir, gözəldir. Buranın memarlıq abidələri, şəhər çox diqqət çəkir. Yaxşı mənada təəccübləndim. 

- Burada sıravi insanlar kimi istirahət edirəm. Dostlarımla kafeyə, restorana, kinoya gedirik bəzən. Əvvəllər fikirləşirdim ki, burada  kluba, "pub”a getmək olmur, yaxşı qarşılanmır. Sonra əksini gördüm. Bəlkə də yaşla əlaqədardır və indi düşünürəm ki, insan öz istəyinə uyğun yaşamalıdır. Rahat şəkildə istədiyim məkana gedirəm, əylənirəm qızlarla. 

- Çox şeydə olmasa da, içki məsələsində fərq böyükdür. Rusiyada həddindən çox içirlər. Burada isə elə deyil. Daha ölçülü içilir, insanlar çalışır, etik çərçivələri qorusun.

- Azərbaycanda toylarda olmuşam. Rusiyadakı məclislərdən fərqlənir. Orada toya 60-80 adam çağırılırsa, burada böyük zallar adamla dolu olur. Sizin toylar rəngarəngdir, yeməklər bol, rəqslər maraqlıdır. Çox xoşuma gəlir. Bir fərqi deyə bilərəm ki, sizdə məclis 12-yədək olur, bu, bizdə səhərədək, hətta 2-3 gün davam edə bilər.

- Rus qızlarla azərbaycanlı qızlar arasında çox fərq olduğunu deyə bilmərəm. Hər iki millidən olan qızlarla dostluq edirəm və mənim üçün elə də fərq yoxdur. Komandada yoldaşlıq etdiyim qızlarla yaxşı münasibətim var, ünsiyyətimiz alınır. Mənə elə gəlir ki, azərbaycanlı qızlar çox xeyirxahdır, səmimidir. Dostluq etdiyim qızlar açıqsözlüdür, nə isə xoş olmayanda rahat şəkildə bir-birimizə deyirik.

- Məvacibin nə qədər olduğunu açıqlaya bilmərəm, buna icazə verilmir bizdə. Mən heç anama da nə qədər qazandığımı deməmişəm. Əsas odur, aldığım məbləğ yaşamağıma bəs edir.

- Bakıda 3 qızla yaşayıram. Onların biri Rusiyadan gəlib, biri ukraynalıdır. Demək olar ki, köhnə legionerlərik. Qızların biri artıq 5 ildir, o biri isə 3 olar ki, mənimlə yaşayır. Artıq bir-birimizə öyrəşmişik. 

- Anam bir neçə dəfə Bakıda olub. Buranı çox bəyənib. Yeni ildə mən gedib anamı görmək istəyərdim, təəssüf ki, vaxt yoxdur. Bizə cəmi 6 gün istirahət verilib, onun da 2 gününü gediş-gəlişə sərf edəndə dincəlməyə az vaxt qalır. Ona görə ən yaxşısı elə Yeni İli burada qeyd etməkdir. 

- İndi həndbol daha da inkişaf edir. Mən bura gələndə bizim cəmi 3 komandamız var idi. Mövsüm boyu oyunlar az olurdu, bu da təcrübə baxımından yaxşı deyildi. Dəyişiklikdən sonra isə artıq 6 komanda olub. İki komanda gənclərdən ibarətdir, yerdə qalan 4-ü isə doğrudan da bir-birinə bərabərdir. İndi kifayət qədər legionerlərimiz var, güclü çempionat keçir. Əvvəl azlıq olanda biz arxayın idik ki, güclüyük və Azərbaycanın yeganə çempionuyuq. İndi komanda daha çoxdur və hamısı güclüdür.

- Bakıya təzə gələndə dovğa, ayran nədir bilmirdim. "Bu, nədir belə yeyirlər?” deyirdim. İndi isə onlarsız yaşaya bilmirəm. Tez-tez ayran içirəm, dovğa yeyirəm. Bir də mərci şorbasını xoşlayıram, çox dadlıdır. Dolma da bişirə bilirəm. Düzdür, uzun zaman alır, amma bacarıram.

- Mən bura gələndə özümə söz vermişdim ki, qafqazlı oğlanla münasibət qurmayacam. Elə düşünürdüm ki, onlar sərt, kobud olurlar. Və zaman keçdi mən azərbaycanlı oğlanla görüşməyə başladım. O da millidə oynayan həndbolçu idi. Biz 4 il görüşdük və artıq 6 ay olar ki, ayrılmışıq. İndi bizim dostluq əlaqələrimiz var, bəzən ünsiyyətimiz olur. Biz bir-birimizə hər zaman dəstək oluruq. Həyat nə göstərəcək bilmirəm, bəlkə də ailə qurub burada qalaram. Niyə də yox?

- Azərbaycan dilində ilk öyrəndiyim şey söyüşlər oldu (gülür). Qızlar mənə dedi ki, bu söyüşləri öyrən ki, səni söysələr, cavab verə biləsən.