Riçard Almeyda: "Heyf ki, onu göstərən tapılmadı"

- Onu deyə bilərəm ki, məşqçinin dediklərini, məşqdə etdiklərimizi oyunda həyata keçirməyə çalışdıq. Qarşımıza qoyulan vəzifə də rəqibi daha çox əks-hücumda yaxalamaq idi. 2-3 dəfə belə şansımız oldu, yalnız birində sevindik. Buraxdığımız qollara baxanda istər-istəməz üzülürük. Həqiqətən də sırf bəxtsizlikdən buraxdığımız qolla məyus olduq. Qarşıda daha böyük oyun var. Uelslə oyunu unudub Xorvatiya ilə görüşü düşünməliyik.

- Təbii ki, qırmızı vərəqə idi. Heyf ki, onu göstərən tapılmadı. 

- Niyə də yox? Biz bir nəfər artıq oynasaydıq, topa daha çox nəzarət edəcəkdik. Daha çox hücumlar edə biləcəkdik, onlardan faydalanmaq imkanımız da böyük olacaqdı. Olardımı, olmazdımı deyə bilmərəm, ancaq ən azından ehtimal idi. Başımızı yuxarı qaldırmalı və növbəti oyuna hazırlaşmalıyıq. 

- Uels və digər böyük komandaların oyununa və oyunçularına baxa-baxa böyümüşəm. Düşünmüşəm ki, mən də nə vaxtsa belə yaxşı ola bilərəm. Hansısa komandanın nümayəndələrinin haqqımda yaxşı sözlər deməsi həqiqətən xoşdur. Amma günün sonunda etdiyim qeyri-adi bir şey yoxdur. Əlimdən gələnin ən yaxşısını edirəm ki, özüm də yaxşı səviyyəyə gəlim. Söhbət tək məndən getmir, komanda yoldaşlarımdan da gedir. Uşaqlar mənə dəstək olmasalar, heç vaxt öz oyunumu göstərə bilmərəm, onlar mənə həmişə dəstəkdir. Uelsin oyunçularının əksəriyyəti Premyer Liqa kimi çempionatda oynayan futbolçulardır. Bilirik ki, bu cür liqalarda onlar sərt oynayır. 

- Bugünkü gündə bütün ölkələr futbol oynamağı öyrənib. Baxmayaraq ki, rəqibimiz dünya ikincisidir, hər halda onlara qarşı da xoş nəticə əldə edə bilərik. Heç-heçə olar, qələbə ola bilər, əsas odur ki, tam ürəkdən oynayasan, kompaktlığı saxlayasan. Futbolçular bir-biri üçün vuruşası olsalar, niyə də olmasın? ("Report")